X
تبلیغات
رایتل
در انتظار یار

 

نوشته شده توسط : سرباز ولایت


 

 

آیت‌الله آقا مجتبی تهرانی می‌گوید : ماه شعبان ، ماه پیغمبر است ؛ حال او می‏خواهد بندگان را شست‌وشو داده و وارد دریای رحمت کند ، پس از ما می‏خواهد که ما با استغفار و توبه ، به او کمک کنیم تا او ما را شست‌وشو دهد .

دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌ الله حاج آقا مجتبی تهرانی همزمان با فرارسیدن ماه شعبان ، شرح حدیثی از امام حسین(ع) توسط این مجتهد فقید را منتشر کرده است که برای عموم علاقه‌مندان ذکر می‌شود .  
 
 
 
حتما به ادامه مطلب بروید و این شرح حدیث رو کامل بخونید : 
* با استغفار، پیغمبر را کمک کنید !
روی عن الحسین ‏بن ‏علی (ع) قال : الِاسْتِدْرَاجُ مِنَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ لِعَبْدِهِ أَنْ یُسْبِغَ عَلَیْهِ النِّعَمَ وَ یَسْلُبَهُ الشُّکْر .
این روایت از امام حسین (ع) نقل شده است که حضرت فرمودند : استدراج از ناحیه خداوند نسبت به بنده‏اش ، به این معنا است که خدا « نعمتی » را به سمت بنده می‏فرستد و سرازیر می‏کند و از آن طرف ، « شُکر » را از او می‏گیرد .
*معنای «استدراج »
من در گذشته روایات متعدّدی را در ارتباط با « رابطه میان حوادث و گرفتاری‏ها با معصیت و گناه » خوانده‏ام که اینجا ، جای مطرح کردن آن‏ها نیست ؛ ولی در این روایت بحثی راجع به استدراج داریم که یکی از دلایل گرفتاری‏های انسان را در بر دارد ، امام حسین در این روایت ، استدراج را معنا می‏کنند که گاهی خدا به بنده‏اش نعمت می‏دهد ، ولی از آن طرف بنده ، شکر نعمت را به جا نمی‏آورد ؛ این به خاطر آن است که خداوند حالت شکرگذاری را از بنده سلب کرده است .
*چرا « استدراج » ؟!
اینجا سؤال پیش می‏آید که چرا خدا چنین می‏کند و حال شکر را از بنده‏اش می‏گیرد ؟ او که نعمت را به بنده می‏دهد ، توفیق شکر را هم به او بدهد ! یعنی چه که او نعمت را بدهد ولی توفیق شکر را از او بگیرد ؟ چرا خدا توفیق شکر را از بنده‏اش می‏گیرد تا او نتواند شکر نعمت را به‏جا آورد ؟ اصلاً چه‏طور می‏شود که خدا با بنده‏اش چنین می‏کند ؟
*ناشکریِ انواع نعمت‏ها
حالا من خواهم گفت ، چه‏ طور می‏شود که استدراج پیش می‏آید . البته بنده اینجا نمی‏توانم زیاد روایت بخوانم و به نقل یک روایت بسنده می‏کنم . در روایتی از امام صادق (ع) آمده است که گاهی خدا به بنده‏اش نعمتی را می‏دهد ، او هم آن نعمت را در راه معصیت خرج می‏کند و با آن گناه می‏کند .
 
 
منظور از نعمت هم در این روایت فقط پول نیست ؛ چشم ، گوش ، دست ، پا و تمام قوای انسانی ، نعمت‏هایی است که خدا به انسان داده است . نعمت ، فقط پول و اسکناس نیست ! چشم‏هایتان را باز کنید و نعمت‏هایی را که خدا داده است ، بشناسید ! نعمت ، متّصله و منفصله دارد که تمام سرتاپای انسان و آن چیزهایی که متعلّق به او است را در بر می‏گیرد ، این یعنی اینکه « ای انسان ! همه وجودت و متعلقات وجودت ، نعمت‏های خداوند است » . اگر انسان نعمتی را در راه حرام مصرف کند و گناه کند ، خدا به او مهلت می‏دهد تا استغفار کرده و از این گناه‏ها توبه کند !
*استدارج راهی به سوی « کفر»
این چیزهایی که من می‏گویم ، متن روایت امام صادق است . چون خیلی فرصت ندارم ، همه روایت را نمی‏خوانم . آیه قرآن هم این مطالب را دارد و می‏فرماید : «إِنَّما نُمْلی‏ لَهُمْ لِیَزْدادُوا إِثْماً» ، خدا مهلت می‏دهد تا ببیند آیا تو استغفار می‏کنی یا نه ! اگر استغفار کردی مسأله‏ای پیش نمی‏آید ، امّا اگر استغفار نکردی ، خدا نعمتش را تجدید می‏کند ؛ یعنی نعمت را دوباره به تو می‏دهد . اینجا دیگر تو توفیق شکرگذاری نداری و در حقیقت ، خدا این توفقی را از تو سلب کرده است . این بی‏حساب نیست که خدا به بنده‏ای از بندگانش نعمت می‏دهد و در عین حال ، توفیق شکرگذاری را از او سلب می‏کند .
وقتی بنده گناه کرد و به‏ جای عقاب ، نعمت‏هایش زیاد شد ، کم‏کم با خودش فکر می‏کند که چرا این ‏همه گناه می‏کند ولی هیچ اتّفاقی نمی‏افتد ؟! نکند خبری نیست ؟! اصلاً شاید حلال و حرامی ، نعوذبالله در کار نیست ! از اینجا است که انسان به وادی کفر کشیده می‏شود .
*چرا وضع کفّار خوب است؟!
خود شما هم دارید می‏بینید که کفّار وضع مادّی‏شان خوب است ؛ این به خاطر همین مسأله استدراج است . اگر کسی بگوید : کفّار با توجه به اینکه این‏ همه گناه و فجور می‏کنند ، چرا باز هم وضعشان خوب است ؟ جوابش این است که خداوند آن‏ها را مبتلا به استدراج کرده و توفیق شکرگذاری را از آن‏ها گرفته است . این به ضرر آن‏ها است .
*ریشه گرفتاری‏های مسلمین
مسلمان‏ها هم از این جهت مانند کفّار هستند که اگر نعمت به آن‏ها برسد و آن را در راه غضب الهی مصرف کنند ، خدا برای توبه به آن‏ها مهلت می‏دهد ، اگر توبه کردند که هیچ ، وگرنه توفیق شکرگذاری از آن‏ها سلب شده و دچار استدراج می‏شوند . گرفتاری‏های ما هم از همین‏ جا نشأت می‏گیرد که ما نعمت‏ها را ، نعوذبالله در راه گناه صرف می‏کنیم و بعد مبتلا به انواع گرفتاری‏ها می‏شویم تا بیدار شویم و استغفار کنیم . این گرفتاری‏ها نیز ، پس‏گردنی‏هایی است که خدا برای باز شدن چشم بنده‏اش می‏زند که بنده بگوید : خدایا غلط کردم که نعمتت را در بیراهه خرج کردم !
حال اگر نعمت را در مسیر غضب الهی خرج کردیم و وقتی هم که خدا برای بیدار شدنمان ما را به گرفتاری‏ها مبتلا کرد ، باز هم چشم‏هایمان باز نشد و توبه و استغفار نکردیم ، اینجا است که دچار استدراج شده و نعوذبالله به وادی کفر کشیده می‏شویم ! من صریح می‏گویم تا جای هیچ بحثی باقی نماند .
*جایگاه و ویژگی ماه شعبان
*« استغفار کردن » کمک به « رحمة‏للعالمین » است !
امّا این مباحث را گفتم که یک تذکّر بدهم . ماه ، ماه شعبان است . ماه ، ماه استغفار است . ماه ، ماه پیغمبر اکرم است . ما در روایات داریم که حضرت فرمود : «أَلَا إِنَّ شَعْبَانَ شَهْرِی فَرَحِمَ اللَّهُ مَنْ أَعَانَنِی عَلَى شَهْرِی‏» ،  
ماه شعبان ، ماه من است ؛ خداوند کسی را که در این ماه به من کمک کند ، رحمت کند ! این یعنی چه ؟
پیغمبر چون رحمة‏للعالمین است ، کارش این است که برای همه ما رحمت باشد و همه ما را مورد رحمت قرار دهد ؛ ماه هم ، ماه پیغمبر است ؛ حال او می‏خواهد بندگان را شستشو داده و وارد دریای رحمت کند ، پس از ما می‏خواهد که ما با استغفار و توبه ، به او کمک کنیم تا او ما را شستشو دهد . 
 
*ماهِ شستشوی نبوی
پس این ماه ، ماه شستشو است ؛ ماه شستشوی نبوی است . ماهی است که پیغمبر امّتش را از گناهان شستشو می‏دهد و پیش خدا شفاعتشان را می‏کند . بیایید هر چه که ، نعوذ بالله ، کفران نعمت کردیم و بعد از آن هم استغفار نکردیم ، الآن چشمانمان را باز کنیم و استغفار کنیم .
*تناسب « آداب ماه شعبان » با « خصوصیّات صاحب ماه »
لذا شما ببینید ، در اعمالی که به عنوان آداب این ماه وارد شده است ، اوّل روزه آمده است ، دوم یک استغفار ذکر شده است و سوم هم باز استغفار وارد شده است . به مفاتیح‏الجنان مراجعه کنید ! برای این ماه دو استغفار ذکر شده است ؛  
 
یکی اینکه انسان هر روز هفتاد بار بگوید : «أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَسْأَلُهُ التَّوْبَةَ»  
 
از خدا استغفار می‏کنم و از او طلب توبه دارم ؛  
 
و دیگری اینکه هر روز هفتاد بار بگوید : «أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِیمُ الْحَیُّ الْقَیُّومُ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ»  
 
از خدایی که جز او خدایی نیست ، مهربان و بخشنده است ، زنده و پاینده است ، طلب مغفرت می‏کنم و توبه می‏کنم ، این‏ها به خاطر آن است که این ماه ، ماه تطهیر نبوی برای امّت خویش است و پیغمبر می‏خواهد امّتش را تطهیر کند . این کار با استغفار امّت ، بر پیغمبر آسان می‏شود .

تاریخ انتشار : سه‌شنبه 21 خرداد‌ماه سال 1392 | نظرات (1)
 
وصیت شهدا
تماس با ما
عمارنامه : نجوای دیجیتال بصیرت با دیدگان شما AmmarName.ir
نوبت شما
شبکه وبلاگی استان کردستان
معبر سایبری فندرسک درصف انتظار لوگوی عصر ظهور طلایه داران ظهور  نقطه ی وصل سایت شهید حاج احمد کاظمی پایگاه اینترنتی حامیان ولایت سیّد علی ردپاکلیپ حسینی ها   مقر افسران جنگ سایبری  سربداران پرواز جوان فریاد مهتاب سمت مهدی (عج) ? پاتوق منتظران پایگاه اینترنتی مقتدر مظلوم ثامن تم تصویردل پایگاه فرهنگی مذهبی ما همه رهسپاریم مشت پولادین بسیجی بی پلاک  به سوی ظهور kale feri سرداران گمنام مخلوقات ذهنی یک جوجه وبلاگ نویس چشم انداز ایران - سال 1404 آخرالزمان انتظار مهدویت گذر از افلاک همسنگری بوی سیب جنگ و زن عطر کربلا پایگاه مذهبی بشیران سرباز آخر بصیرتی ها اشعار اهل بیت (ع) طلعت آدینه زینت یار عصر ظهور مولا مهدی گل یاس چفیه های بهشتی سرباز صفر مدح عشق طرح باتو حرف می زند بیرق عشق پایگاه اطلاع رسانی کاشف دایرکتوری افسران ارزشی یاران یار شبهه کلیپ پایگاه سایبری منجی صلح تیم سایبری پلارک پیدای پنهان لوگوی شهدای شهر چلیچه پایگاه اندیشه ندبه لوگوی ما کبوتران حریم ولایت امام مهدی (عج) ظهور امام زمان آفتاب ولایت حلقه شهید همت جنگ ما مجاهدین مهدی موعود(عج) لحظه ی ظهور معبر سایبری ساوه حباب یخی
   
امام زمان می آید انجام می دهد ، یعنی چه ؟! امروز تکلیف شما چیست ؟ شما امروز باید چه بکنی ؟ شما باید زمینه را آماده کنی ، تا آن بزرگوار بتواند بیاید و در آن زمینه ی آماده ، اقدام فرماید . از صفر که نمی شود شروع کرد ! جامعه ای می تواند پذیرای مهدی موعود باشد که در آن آمادگی و قابلیت باشد ، و الا مثل انبیاء و اولیای طول تاریخ می شود . . . پس می شود زمینه ها را فراهم کرد . وقتی چنین زمینه هایی ان شا الله گسترش پیدا کند ، زمینه ی ظهور حضرت بقیه الله نیز پدید می آید و مساله ی مهدویت این آرزوی دیرین بشر و مسلمین تحقق می یابد . امام خامنه ای ( حفظه الله)