در انتظار یار
در انتظار یار

در انتظار یار

افزایش قدرت ذهنی و بدنی در ماه رمضان

روزه گرفتن در ماه رمضان نه تنها قدرت بدنی افراد را کاهش نمی‌دهد بلکه به سبب اختصاص خون کمتر برای هضم غذا به افزایش فعالیت‌های بدنی و ذهنی کمک می‌کند.

به گزارش واحد مرکزی خبر به نقل از شبکه تلویزیونی العربیه، بر خلاف تصورات عمومی مبنی بر این که قدرت بدنی بر اثر روزه داری کاهش پیدا می‌کند پزشکان معتقدند در افراد روزه دار خون به جای آنکه برای هضم غذا به سمت معده پمپاژ شود به سمت عضلات و مغز پمپاژ می‌شود و هیچ علتی وجود ندارد که فعالیت بدنی فرد روزه دار را کاهش دهد.

تحقیقات نشان می‌دهد در شرایط عادی هر دقیقه نهصد میلی لیتر خون به مغز می‌رسد حال آنکه در هنگام روزه این مقدار به یک هزار و دویست میلی لیتر افزایش می‌یابد و این امر باعث افزایش توانایی‌های ذهنی فرد می‌شود.

متخصصان معتقدند در صورتی که افراد در ماه رمضان از رژیم غذایی درستی در هنگام سحر استفاده کنند و علاوه بر آن خواب کافی داشته باشند و از شب بیداری‌های طولانی و استعمال دخانیات بپرهیزند در روزهای ماه رمضان احساس کسالت و خواب آلودگی نخواهند کرد.

آشنایی با شهر نراق





نَراق شهری است در استان مرکزی ایران. 

شهر کوچک نراق از نظر تقسیمات کشوری بخشی از شهرستان دلیجان و در محدوده استان مرکزی است. این شهر، حد فاصل شهرستانهای قم، کاشان و دلیجان قرار دارد و از مناطق کوهستانی و سردسیر می‏باشد.[۱]


شهر نراق در ۱۵ کیلومتری مسیر دلیجان به کاشان واقع شده دارای طول جغرافیایی ۵۰ درجه و ۴۰ ثانیه و عرض ۳۳ درجه و ۵۹ ثانیه و ارتفاع یکهزار وششصدو پنجاه متری ۱۶۵۰ از سطح دریا می‌باشد از سال ۱۳۳۹ به بعد با تأسیس شهرداری از نظر تقسیمات کشوری شهر محسوب گردید. شهر به علت محاصره از سه طرف توسط کوهها دارای آب و هوای کوهستانی است از طرف شمال به کوه ال و از سوی باختر در ۱۸ کیلومتری به شهر دلیجان و از طرف جنوب به روستای سینقان و از سوی خاور در ۲۲ کیلومتری به مشهد اردهال، ۴۰ کیلومتری به نیاسر و در ۷۰ کیلومتری به کاشان منتهی می‌گردد وسعت شهر حدود هفتاد کیلومتر مربع و میزان بارندگی در سال تقریباً ۲۰۰ میلی‌لیتر می‌باشد.


آب انبارهای شهر نراق یکی از شاهکارهای معماری دوره قاجار هستند. این آب‌انبارها در هر سه محله نراق یعنی محله بالا، محله پائین و محله بازار دیده می‌شوند.[۲] غار چالنخجیر در ۵ کیلومتری باختر نراق از نقاط دیدنی آن است.[۱]

در سال ۱۹۷۴ یک شهاب‌سنگ ۲٫۷ کیلوگرمی در نراق به زمین افتاد. این شهاب‌سنگ از سقف آزمایشگاه مدرسه‌ای در نراق گذشت.[۳]

در مورد نام نراق گروهی بر این باورند که نام نراق از ستاره‌ای گرفته شده‌است و گروهی دیگر معتقدند که: نراق به معنای «نر» یا «نره» که به معنای برآمدگی و بلندی زمین است. شاید به لحاظ اینکه سلطان‏آباد (اراک) را به نام عراق می‏شناختند و شهر نراق در بلندترین نقطه عراق (اراک) قرار داشت آن را «نر عراق» یا نره عراق» نام نهادند و به مرور زمان، «نر عراق» به «نراق» تغییر نام یافت.


پیشینه

این شهر کوچک در گذشته از موقعیتی خاص برخوردار بود، زیرا در مسیر جاده ابریشم قرار داشت و دارای موقعیت راهبردی اقتصادی و تجاری بود و از دیرباز مورد توجه مردم شهرهای اطراف قرار گرفته بود.

نراق از شهرهای قدیمی و تاریخی کشور ایران به شمار می‏رود. ابن بطوطه قدمت این شهر را به ۷۰۰ سال گفته‌است. صاحب «بستان السیاحه» یکصد و ده سال پیش درباره این شهر گفت: نراق بر وزن عراق قریه‏ای است قصبه مانند و محلی است خاطرپسند از توابع کاشان، آبش کم و باغاتش فراوان. آن قریه در دامن کوه اتفاق افتاد و سه طرفش فی الجمله گرفته و سمت مغربش به غایت گشتاده‌است. قرب هزار باب خانه در اوست و چند مزرعه مضافات اوست و مردمش شیعی مذهب و... مولانا مهدی صاحب تصانیف مفیده از آنجا بوده‌است.[۲]

نراق امروزی پس از اسلام و توسط شخصی به نام «ریش‌بلند» بنا شده و بلندترین منطقه عراق عجم بوده‌است.[۳]

 

بناهای تاریخی

نراق بناهای تاریخی بسیاری دارد از جمله آن بنای مسجد جامع، بنای ساختمان و بقعه امامزاده یحیی و امامزاده سلیمان که از فرزندان امام علی به شمار می‏روند و ساختمان و بقعه امامزاده زبیده خاتون که دختر امام جواد می‏باشد و همچنین بنای ساختمان و بقعه امامزاده سلطان علی که فرزند امام محمدباقر می‏باشد.قنات وقفی حاج الله داد، موزه آب شهر نراق در محل آب انبار حاج عبد الباقی، کاروانسرا و بازار شمس‌السلطنه و کاروانسرای حاج مهدی از دیگر بناهای دیدنی نراق هستند.[۴] دره آبشتا و آبشار گیسو از نقاط دیدنی طبیعی نراق هستند.[۵]

آوا و نوا دوقلو‌های رادیویی روی موج اف‌ام

  

                            

 

 «رادیو آوا» و «رادیو نوا» جدیدترین شبکه‌های رادیویی هستند که مدتی است در سکوت نسبی کار آزمایشی خود را شروع کرده‌اند. رادیو آوا در واقع همان رادیو موسیقی است که اهداف مشخصی هم دارد و رادیو نوا به نوعی تولید و پخش الحان بدون‌ساز را که همان نغمات دینی و آیینی هستند در دستور کار خود قرار داده است.
رادیو آوا هر روز ساعت ۱۸ تا ۲۴ و رادیو نوا هر شب ساعت ۲۴ تا ۶ صبح روی موج ۱/۱۰۷ شنیده می‌شوند.
● رادیو آوا
موسیقی در رادیو مثل تصویر در تلویزیون است. یعنی آنقدر مهم است که نبودنش به ماهیت و اصل کار لطمه وارد می‌کند. در بسیاری از نظرسنجی‌هایی که درباره رادیو صورت گرفته است، اغلب پاسخ دهندگان شنیدن موسیقی‌های دلخواهشان را مهم‌ترین دلیل گوش سپردن به رادیو عنوان کرده‌اند.
برای همین است که در همین نظرسنجی‌ها معمولا برنامه‌هایی که موسیقی و ترانه‌های درخواستی مردم را پخش می‌کنند، بیشترین امتیاز را می‌آورند. در صورتی که برنامه‌سازان رادیو معتقد هستند تهیه و پخش برنامه‌هایی از این دست آسان‌ترین نوع برنامه‌سازی در رادیو است، به هر حال این واقعیتی است که خیلی‌ها به خاطر شنیدن موسیقی رادیوی خود را روشن می‌کنند.
تا پیش از این، رادیو پیام که کارش تلفیقی از موسیقی و کلام بود به این نیاز مخاطبان پاسخ می‌داد، اما راه‌اندازی یک رادیو مخصوص موسیقی مثل بسیاری از کشورهای دیگر ضرورتی بود که باید به آن توجه می‌شد.
به خصوص این که رادیو در سال‌های اخیر در مسیر توسعه تخصصی گام برمی‌دارد و با تکثر شبکه‌های اختصاصی و تخصصی در کنار رادیو‌های عمومی قصد دارد سلیقه‌ها و نیاز‌های افراد و اقشار مختلف جامعه را تحت پوشش قرار دهد. رادیو آوا هم‌اکنون به صورت آزمایشی پخش خود را شروع کرده است، هیچ تشکیلات شبکه‌ای خاصی ندارد و زیر مجموعه رادیو پیام است.
گروهی از تهیه‌کنندگان این شبکه هر روز عصر از ساعت ۱۸ مامور می‌شوند که روی موج ۱۰۷ موسیقی پخش کنند. اغلب هم موسیقی‌هایی پخش می‌شود که آثار فاخر و ماندگار موسیقی به خصوص موسیقی سنتی ایران است.
فرستنده این ۲ شبکه در حال حاضر محدود به تهران و شهرستان‌های اطراف آن است، اما از همین حالا با توجه به میزان علاقه‌مندی مردم به برنامه‌های موسیقی محور رادیو می‌توان پیش‌بینی کرد که این شبکه در صورتی که به مرحله پخش سراسری برسد و در چارچوب مستقل یک شبکه کار کند می‌تواند در ردیف پر مخاطب‌ترین شبکه‌های رادیویی قرار بگیرد.
‌● رادیو نوا
رادیو و تلویزیون می‌توانند بستر مناسبی برای ترویج نوع اصیل و صحیح سوگواری‌های مذهبی، آیین‌های دینی، دعا و مراسم‌هایی از این دست باشند. در سال‌های گذشته، نغمات دینی و آیینی و مداحی‌هایی از شبکه‌های مختلف صدا و سیما پخش می‌شدند که به چند مداح تهرانی محدود بودند و به دلیل همین بی‌توجهی، بخش زیادی از سرمایه فرهنگی نغمات آیینی مغفول ماند.
در صورتی که شهرستان‌ها و مناطق مختلف ایران متناسب با آداب و رسوم محلی و بومی خود نوعی خاص از مداحی‌ها و نغمات آیینی را دارند که اغلب برای مردم دیگر نواحی ناشناخته است و رسانه‌ها می‌توانند در شناخت آفرینی و معرفی این ویژگی‌های بومی نقش موثری ایفا کنند.
رادیو نوا که پیش از این، اداره کل نغمات دینی و‌ آیینی رادیو نام داشت بنا بر همین ضرورت راه‌اندازی شد تا وظیفه تولید و آرشیو آثار فاخر مداحی و نغمات دینی را بر عهده بگیرد و آنها را برای پخش به شبکه‌های مختلف صداوسیما بسپارد. این مرکز از اسفندماه سال گذشته با اضافه شدن پخش در کنار تولید، از حالت اداره در آمد و رادیو نوا نام گرفت.
رادیو نوا می‌تواند در معرفی مداحی‌هایی که به روش‌های اصولی تولید شده‌اند و از محتوای غنی برخوردار هستند، نقش ویژه‌ای ایفا کند. ضمن این که پخش این آثار روی یک فرستنده مستقل و در ساعات خاص برای علاقه‌مندان خالی از لطف نیست. رادیو نوا از آن گروه رادیو‌هایی است که در مناسبت‌ها (اعیاد و سوگواری‌های مذهبی) بسیار مورد توجه قرار می‌گیرد.
رادیو نوا ظرفیت‌های ویژه دیگری هم دارد به عنوان مثال و به گفته مدیرش مجید حسینی، با توجه به این که کارش تولید، آرشیو و پخش نغمات دینی و آیینی است، می‌تواند با گردآوری آثار مداحی، ادعیه و دیگر قالب‌های نغمات دینی شهرستان‌ها و کشورهای مختلف اسلامی، قوی‌ترین آرشیو نغمات جهان اسلام را ایجاد کند و نکته آخر این است که رادیو نوا می‌تواند در ترویج و حتی آموزش فرهنگ اصیل و صحیح سوگواری‌ها و برگزاری آیین‌های دینی موثر باشد. به ویژه این که در سال‌های اخیر بسیاری از روش‌های نامناسب مداحی مورد اعتراض کارشناسان علوم دینی و مردم‌ قرار گرفته است.
رادیو در سال‌های اخیر بر اساس مخاطب‌شناسی، برای خود کارکرد‌ها و ماموریت‌های جدیدی را تعریف کرده است. حالا دیگر هر کدام از شبکه‌های رادیویی به فراخور محتوا، موضوعات و برنامه‌هایی که دارند برای خود مخاطبانی جذب کرده‌اند که شبکه دلخواهشان را انتخاب می‌کنند.
۲ قلو‌های رادیویی، آوا و نوا قرار است بزودی به صورت رسمی و تحت پوششی سراسری کار خود را آغاز کنند. شاید جمعیت مخاطبان این ۲ رادیو به اندازه شبکه‌های عمومی رادیو نباشد، اما می‌توان پیش‌بینی کرد که در میان کسانی که به دنبال شنیدن موسیقی و الحان بدون ساز هستند، طرفداران زیادی خواهند داشت.  
    
 روزنامه جام‌جم

ماءالشعیر باعث آرامش اعصاب می‌شود

یک متخصص تغذیه گفت: مصرف ماءالشعیر باعث رفع خستگی اعصاب می‌شود و به دفع سنگ‌های کلیه کمک می‌کند.

مرتضی صفوی افزود: ماءالشعیر یکی از نوشیدنی‌های رایج است که از جوانه ی جو به دست می آید و در رفع تشنگی مؤثر است.

این نوشیدنی دارای انواع ویتامین های گروه ب شامل B1، B2، B3، B6، اسید پانتوتنیک (B5)، بیوتین، اسید فولیک، B12 و ویتامین C است.

وی گفت: عصاره مالت جو برای افرادی که دچار یبوست هستند، می‌تواند مفید باشد و هر فردی باید در برنامه غذایی روزانه خود به مقدار کافی فیبرهای غذایی محلول و غیرمحلول را مصرف کند.

فیبرها اثرات مفید بسیاری دارند، از جمله باعث تنظیم عملکرد روده، کاهش خطر بیماری‌های قلبی و بعضی انواع سرطان می‌شوند.

این متخصص تغذیه افزود: عصاره مالت جو نیز منبع خوبی از فیبرهای غذایی محلول است که برای افرادی که دچار التهاب روده، یبوست یا فتق معده هستند بسیار مفید است.

وی اضافه کرد: تنها ماده‌ای که به عنوان افزودنی در ماءالشعیر استفاده می‌شود، عصاره رازک است که خواص طبی زیادی دارد؛ از آن جمله می‌توان به دفع سنگ کلیه، ادرار آور بودن، ضدعفونی کننده دستگاه گوارش و دستگاه تنفس اشاره کرد.

صفوی ادامه داد: ماءالشعیر با دارا بودن ویتامین‌های گروه B و اسید آمینه برای پوست و مو بسیار مناسب است و خواص درمانی بسیاری برای خانم‌های باردار و شیرده دارد و تا حدودی در افزایش ضریب هوشی مؤثر است.

وی اضافه کرد: ماءالشعیر در رفع خستگی اعصاب، موثر است، به دفع سنگ‌های کلیوی کمک می‌کند. ماءالشعیر در تأمین آب و الکترولیت‌های بدن مؤثر است.

صفوی گفت: ماءالشعیر دارای چند نوع ترکیب مختلف از جمله ساکارز، گلوکز، مالتوز و ویتامین C، ویتامین‌های گروه B، اسیدهای آلی، انواع آمینواسیدها، املاح، اسید نوکلئیک و آب گازدار است که در مراحل ساخت آن، بعضی از این اجزا از مواد خاصی حاصل می‌شوند و در طول انجام فرآیند، بدون تغییر باقی می‌مانند.

این متخصص تغذیه افزود: جو تحت تأثیر فرایندهای مختلف، از لحاظ کمی و کیفی بهبود می‌یابد. سپس غربال شده و ضایعاتش گرفته می شود. بعد از آن خیس خورده و جوانه می‌زند.

وی گفت: جوهای جوانه‌زده را مالت می‌گویند که در مرحله جوانه‌زنی بر اثر عملکرد آنزیم‌های مختلف موجود در جو، مواد مغذی بسیاری تشکیل و یا افزایش می‌یابند (مثل ویتامین‌های گروه B و اسیدهای آمینه ضروری). سپس مالت را می‌جوشانند و با افزودن مواد خوراکی مجاز و رازک، مایع حاصل را صاف و بسته‌بندی می‌کنند.

این متخصص تغذیه افزود: مزه تلخ ماءالشعیر، مربوط به رازک است. رازک خاصیت آنتی‌بیوتیکی دارد که به پایداری ماءالشعیر کمک می‌کند.

وی گفت: ویتامین‌های گروه B و آمینواسیدهای موجود در آن برای پوست و مو بسیار مناسب هستند و برای رشد مو و جلوگیری از ریزش آن می‌توانند مفید باشند. این ویتامین‌ها محلول در آب هستند و در سنتز واسطه های عصبی نقش مهمی دارند که باعث رفع استرس و بسیاری از اختلالات عصبی دیگر می‌شوند.

این متخصص تغذیه افزود: ماءالشعیر از منابع خوب برخی فیتوکمیکال‌ها از جمله فلاوونوئیدها، کاروتنوئیدها و آنتوسیانین‌ها است و مصرف آن می‌تواند در بهبود عملکرد خون‌رسانی قلب و همین‌طور کاهش ابتلا به پرفشاری خون و سلامت کلیه‌ها، محافظت از بدن در برابر بروز سرطان‌ها، سکته‌های قلبی و مغزی مؤثر باشد.
منبع: تبیان

از جنس انتظار

                                        

 

یک هفته انتظار دیگر سر آمد و هنوز چشمانمان بر پیچ جاده، چشم براه نشسته ولی اینبار فرق می کند، چه می شود یوسف زهرا در این ماه خدا چشمان روضه دار ما با دیدن روی تو افطار کنند و شیرینی نگاه تو بر کام  ما بنشیند. آقاجان ما هنوز منتظریم به این امید که این جمعه ندای تو هنگامی که بر دیوار کعبه تکیه زده ای اذانمان شود و دیدار رویت نصیبمان و  نور نگاهت رزق سفره ی دل هایمان......

 

به پایت ریختم اندوه یک دریا زلالی را

بلور اشک ها در کاسة ماه هلالی را

 
چمن آیینه بندان می شود صبحی که بازآیی

بهارا! فرش راهت می کنم گل های قالی را

 

نگاهت شمع آجین می کند جان غزالان را

غمت عین القضاتی می کند عقل غزالی را

 

چه جامی می دهی تنهایی ما را جلال الدین!

بخوان و جلوه ای بخشای این روح جلالی را

 
شهید یوسفستان توام زلفی پریشان کن

بخشکان با گل لبخندهایت خشکسالی را

 

سحر از یاس شد لبریز دل های جنوبی مان

نسیم نرگست پر کرد ایوان شمالی را

 

افق هایی که خونرنگ اند، عصر جمعة مایند

تماشا می کنم با یاد تو هر قاب خالی را

 

کدامین شانه را سر می گذارم وقت جان دادن

کدام آییینه پایانی ست این آشفته حالی را

 

تو ناگاهان می آیی مثل این ناگاه بی فرصت

پذیرا باش ازاین دلتنگ، شعری ارتجالی را

علامت قبولی روزه

ما دو مرحله از تسلط را در این جلسه عرض کردیم. یک درجه ی از تسلط که اقل درجه ی تسلط است و اگر این برای انسان پیدا نشود باید انسان یقین داشته باشد عبادتهایش مقبول درگاه الهی نیست، تسلط بر نفس است،همان چیزی است که قرآن در باب نماز می گوید: اِنَّ الصَّلوةَ تَنهی عَنِ الفَحشاءِ و المنکرِ نماز جلو فحشاء و منکر را می گیرد. نماز چگونه جلو فحشاء و منکر را می گیرد؟ نماز مگر پلیس است که وقتی شما می خواهید بروید دنبال یک کار زشت بیاید با باتومش جلو شما را بگیرد؟ نه،

نماز عبودیت و بندگی است. نتیجه ی این عبودیت، ربوبیت و تسلط است و اقلّ درجه ی تسلط، تسلط بر نفس است.

تقوا یعنی چه؟ یعنی خود نگهداری. خودنگهداری یعنی چه؟ یعنی تسلط بر نفس.
تقوا

تقوا یعنی چه؟ یعنی خود نگهداری. خودنگهداری یعنی چه؟ یعنی تسلط بر نفس. اِنَّ تقوی اللهِ حَمَت اَولیاءَ اللهِ مَحارمَه و اَلزَمَت قُلوبَهم مخافَتَه. علی علیه السلام می فرماید تقوا الهی یک خاصیتش این است که انسان را از محرمات الهی نگهداری می کند. خاصیت دیگرش این است که خوف خدا را در دل انسان جایگزین می سازد. قرآن در باب روزه می گوید: یا اَیُّهَا الَّذینَ امنوا کُتِبَ علیکم الصِّیامُ کما کُتِبَ عَلَی الَّذینَ مِن قَبلِکُم لَعَلَّکُم تتَّقونَ از مردم با ایمان، برای شما روزه فرض شده است همچنان که برای پیشینیان شما فرض شده بود، چرا؟ قرآن فلسفه را هم ذکر می کند: لَعَلَّکُم تتَّقونَ برای اینکه در شما روح تقوا و ملکه ی تقوا پیدا بشود. ملکه ی تقوا یعنی چه؟ یعنی تسلط بر نفس. تسلط بر نفس همان است که امام صادق فرمود ربوبیت (اَلعُبودِیّةُ جَوهَرَةٌ کُنهُهَا الرُّبوبِیَّة).

پس اگر ما ماه رمضانی را گذراندیم، شبهای احیایی را گذراندیم، روزه های متوالی را گذراندیم و بعد از ماه رمضان در دل خودمان احساس کردیم که بر شهوات خودمان بیش از پیش از ماه رمضان مسلط هستیم، بر عصبانیت خودمان از سابق بیشتر مسلط هستیم، بر چشم خودمان بیشتر مسلط هستیم، بر زبان خودمان بیشتر مسلط هستیم، بر اعضا و جوارح خودمان بیشتر مسلط هستیم، و بالاخره بر نفس خودمان بیشتر مسلط هستیم و می توانیم جلو نفس امّاره را بگیریم، این علامت قبولی روزه ی ماست. اما اگر ماه رمضانی گذشت و تمام شد و حظّ ما از ماه رمضان – آن طور که پیغمبر اکرم فرمود که بعضی ازمردم حظّشان از روزه فقط گرسنگی و تشنگی است – فقط این بوده که یک ماه یک گرسنگیهایی و یک تشنگیهایی کشیدیم (اغلب هم از بس که سحر و افطار می خوریم تشنه و گرسنه هم نمی شویم ولی لااقل بدحال می شویم)، یک بد حالی پیدا کردیم و در نتیجه ی این بد حالی قدرت ما بر کار کردن کمتر شد و بعد آمدیم روزه را متهم کردیم که روزه هم شد کار در دنیا؟! (آن که محصل و دانشجوست گفت قدرت فلان کار من کم شد، پس روزه بد چیزی است)،

از مردم با ایمان، برای شما روزه فرض شده است همچنان که برای پیشینیان شما فرض شده بود، چرا؟ قرآن فلسفه را هم ذکر می کند: لَعَلَّکُم تتَّقونَ برای اینکه در شما روح تقوا و ملکه ی تقوا پیدا بشود

 این علامت قبول نشدن روزه ی ماست؛ در صورتی که اگر انسان در ماه رمضان روزه گیر واقعی باشد، اگر واقعاً به خودش گرسنگی بدهد و همین طور که گفته شده است سه وعده غذا را تبدیل به دو وعده کند، یعنی قبلاً یک صبحانه و یک ناهار و یک شام می خورد، حالا دیگر ناهار نداشته باشد، افطارش فقط به اندازه ی یک صبحانه ی مختصر باشد، بعد هم سحر نه خیلی زیاد بر معده تحمیل کند بلکه یک غذای متعارف بخورد، بعد احساس می کند که هم نیروی بدنی اش بر کار افزایش پیدا کرده است و هم نیروی روحی اش بر کار خیر و برای تسلط بر نفس. این حداقل عبادت است.

آیه ای در ابتدای سخنم خواندم، این آیه را برایتان ترجمه کنم که مفادش همین مطلب است. قرآن و نهج البلاغه و امام جعفر صادق و امام زین العابدین هرچه که کلمات را متفرق و به زبانهای مختلف گفته باشند ولی وقتی که شما نگاه می کنید می بینید همه یک حقیقت را دریافته اند و یک حقیقت را ذکر می کنند. ما در دو آیه از آیات قرآن اینچنین می خوانیم، یعنی در دو جا این آیه تکرار شده است: یا اَیُّهَا الَّذینَ امنوا استَعینوا بّالصَّبرِ و الصَّلوةِ ای اهل ایمان! از نماز و از صبر – که به روزه تفسیر شده است – کمک بگیرید. این تعبیر خیلی عجیب است! به ما می گویند از نماز استمداد کن، از روزه استمداد کن، یعنی تو نمی دانی که این نماز چه منبع نیرویی است! این روزه چه منبع نیرویی است! اگر به شما گفتند نماز بخوانید، شما را به یک منبع نیرو هدایت کرده اند و اگر گفته اند روزه بگیرید شما را به یک منبع نیرو هدایت کرده اند. برای اینکه بر نفس و روح خودتان مسلط بشوید نماز بخوانید، روزه بگیرید. اَلعُبودیّةُ جَوهَرَةٌ کُنهُهَا اَلرُّبوبیَّةُ.

آشنایی با پل ورسک

پل ورسک از بزرگ‌ترین پل‌های راه آهن سراسری ایران است که در ارتفاعات روستای ورسک در شهرستان سواد کوه واقع در مازندران، قراردارد.

نام این پل و روستا و ایستگاه راه‌آهن نزدیک آن از نام مهندس سازنده‌اش گرفته شده است. ورسک از شاهکارهای شرکت مهندسی دانمارکی Kampsax است که توسط مهندسان آلمانی و اتریشی با تضمین ۷۰ ساله احداث شده است.

در ساخت این پل از هیچ سازه فلزی استفاده نشده است. طول پل ۱۱۰ متر و طول قوس زیر آن ۶۶ متر است و در زمان جنگ جهانی دوم  به پل پیروزی معروف بود.

امروز پل ورسک علاوه بر اهمیت ویژه در صنعت حمل ونقل، از جاذبه‌های سیاحتی کشور نیز محسوب می‌شود. در سال ۱۳۲۰ که نیروهای متفقین در زمان جنگ جهانی دوم وارد ایران شدند، یکی از دلایل پیروزی خود را در این جنگ وجود راه آهن سراسری ایران عنوان کردند.

چرچیل، نخست وزیر وقت انگلیس نیز پل ورسک مستقر در راه آهن شمال را پل پیروزی لقب داد. این بنا از ملات سیمان و شن شسته شده و آجر ساخته شده و در ساختمان آن از آرماتور استفاده نشده است.

حجم پل ورسک که دارای ۶۶ متر دهانه قوسی و ۱۱۰متر ارتفاع از ته دره است، جمعاً ۴۵۰۰ مترمکعب است.

هزینه ساخت آن در آن زمان، بالغ بر ۲میلیون و۶۰۰ هزار تومان بوده است. برای ساخت این پل عظیم چند طرح مبتنی بر استفاده از مصالح بنایی که بیشتر مقرون به صرفه بوده، به تصویب رسید.

پل ورسک در شمار مهم‌ترین آثار فنی مهندسی راه آهن شمال ایران محسوب می‌شود و با شماره 1543 به ثبت ملی رسیده است

آشنایی با تاریخچه پل در ایران

پل طاقی است روی رودخانه، دره، یا هر نوع گذرگاه که رفت‌و‌آمد را ممکن می‌سازد.

امروزه در مبحث مدیریت شهری، پل را سازه‌ای برای عبور از موانع فیزیکی قلمداد می‌کنند تا ضمن استفاده از فضا بتواند عبورومرور و دسترسی به اماکن را تسهیل کند.

واژه پل که در پهلوی به صورت (Puhl) آمده، در زبان فارسی به صورت پول نیز به کار رفته است.

ساخت پل‌های سنگی به دوران قبل از رومی‌ها برمی‌گردد که در خاور میانه و چین پل‌های زیادی به این شکل برپا شده است.

در ایران نیز ساختن پل‌های کوچک و بزرگ از زمان‌های بسیار قدیم رواج داشته و پل‌هایی نظیر سی و سه پل، پل خواجو و پل کرخه بیش از 400 سال قدمت دارند.

در زبان عربی واژه‌های جِسر و قنطره به معنای پل است؛ با اینکه لغت‌شناسان عرب این دو واژه را به یک معنا گرفته‌اند، در عین حال تفاوت‌هایی هم میان آنها گذاشته‌اند و قنطره را به معنای پل سنگی یا آجری (قوس دار) گرفته‌اند.

علاوه بر این، قنطره گاه به معنی مجرای آب، سدّ و قلعه هم به کار رفته است.

در متون تاریخی و جغرافیایی معمولاً جسر به معنای پل‌های قایقی یا چوبی به کار رفته است و احتمالاً از همین روست که برخی از محققان تصریح کرده‌اند که جسر به معنای پل زورقی یا چوبی است.

احتمالاً قدیمترین و ابتدایی‌ترین شکل پل به زمانی بازمی‌گردد که بشر توانست با استفاده از تنه درختان و سنگ‌های بزرگ، امکان عبور از نهرها و درّه ها و مسیل‌ها را فراهم آورد.

از اینرو ساخت پل و استفاده از آن در مناطق کوهستانی و دارای عوارض طبیعی، بیش از نواحی مسطّح و کویری معمول بوده است.

اما پل‌های واقعی از وقتی شکل گرفتند که تکیه گاه و پایه‌های پل ابتدا آماده می‌شد و سپس یک تخته سنگ یا چند تیر چوبی را روی دو پایه می‌نهادند و روی آنها را تخته پوش می‌کردند.

قدیمترین پل قوسی در ایران که آثار آن تاکنون نیز بر جای مانده، پلی است که اورارتوها در قرن هشتم پیش از میلاد بر رود ارس بنا کردند.

در ساحل ایرانی رود ارس یک پایه از این پل بر جای مانده که از سنگ‌های بزرگی ساخته شده است.

از دوره هخامنشی نیز پل‌های قوسی باقی مانده است. باستان شناسان انگلیسی یکی از این پل‌ها را که در قرن چهارم و پنجم پیش از میلاد در پاسارگاد ساخته شده، شناسایی کرده و از زیر خاک بیرون آورده‌اند.

این پل با 16 متر پهنا  روی 3 ردیف پایه، هر ردیف شامل 5 ستون سنگی، بنا شده و سطح روی آن از چوب بوده است.

از دیگر پل‌های قوسی دوره ساسانی که 7 چشمه از ویرانه‌های آن باقی مانده، پل شاپوری در 2 کیلومتری خرّم آباد است.

دیگر پل قوسی مهم دوره ساسانی پل چم نمشت روی رود صیمره است که اکنون قسمتی از پایه‌های فروریخته آن برجای مانده است.

علاوه بر پل‌های قوسی زیبا و متعدد که پیش از اسلام به دست رومیان یا ایرانیان ساخته شده بود، پل‌های زیادی نیز در عصر اسلامی برپا گردید.

در میان پل‌های قوسی دوره اسلامی پل سنگی ایذه که یاقوت حموی آن را از عجایب جهان خوانده اهمیت ویژه ای دارد. این پل به نام مادر اردشیر بابکان، خرّزاد نامیده می‌شده و دارای طاقی به ارتفاع 150 ذراع از سطح آب بوده است.

همچنین پل آجری هندوان که دو محله خاوری و باختری اهواز را به هم وصل می‌کرده، اهمیت داشته است.

لرستان نیز چندین پل از زمان ساسانیان بر رودخانه کشگان، که از نزدیکی خرم آباد می‌گذشت، وجود داشت که بعدها احیا و مرمت شد.

یکی دیگر از پل‌ها، که برخی باستان شناسان آن را متعلق به دوره ساسانی می‌دانند، پل شهرستان در ناحیه جی قدیم بوده که بقایای آن اکنون در 4 کیلومتری شرق اصفهان وجود دارد. پایه‌های این پل روی سنگ‌های طبیعی کف رودخانه استوار شده است.

در فاصله قرون سوم تا پنجم در خراسان بزرگ و ماوراءالنهر چند پل مشهور وجود داشت. در روزگار معاویه، عطاءبن سائب، فرمانده مسلمانان، روی 3 رود در شهر بلخ 3 پل ساخت که به نام او به قناطر عطا شهرت یافتند.

در قرن سوم روی رود وخشاب بر سر راه تملیات به واشجرد در قبادیان پل سنگی معروفی بوده که دو پایه آن بر دو صخره برجسته بنا شده بود.

یکی از جالب‌ترین پل‌های ایران پل قافلانکوه بر رودخانه قزل اوزن در میانه است که بر اساس کتیبه آن در دوره تیموری و در سال‌های 889 ـ890 ساخته شده است.

در دوره صفویه، بویژه به دلیل اتخاذ سیاست گسترش راه‌های کاروانرو و افزایش بنای کاروانسراها، پل‌های بسیاری در مناطق مختلف ایران احداث شد.

در 50 کیلومتری غرب بندرعباس در جاده کاروانرو اصفهان ـ بندرعباس در 20 کیلومتری مصب رود کُول، بقایای پلی به چشم می‌خورد که با 800 متر طول طویل‌ترین پل ایران محسوب می‌شده است.

در دوره صفوی چند پل بسیار زیبا در اصفهان ساخته شده که از جمله مهمترین آنها می‌توان به پل خواجو، پل مادنان، سی و سه پل و پل جویی اشاره کرد.

مادنان یا پل سرفراز در زمان شاه سلیمان صفوی و به دست یکی از ثروتمندان ارامنه ساخته شد. پل جالب توجه دیگر پل خان است که در اوایل قرن 11 بر سر راه اصفهان به شیراز بر رود کُر ساخته شد.

در این دوره در آذربایجان نیز پل‌های زیادی ساخته شد، از جمله پل سرخ مهاباد که در 1079 بر رود ساوجبلاغ بنا شد و برخی از پژوهشگران پایه‌های آن را متعلق به دوره هخامنشی می‌دانند.

پل دیگر که در شهر نیر در استان اردبیل واقع است، پایه‌هایی به ارتفاع 1.5متر دارد و در ساخت آن از سنگ‌های مستطیل شکل تراش خورده گورستان‌های متروک استفاده شده است.

در ساخت پل دختر در میانه نیز سنگ‌های قبرستان‌ها را به کار برده‌اند.

پل سازی همراه با احداث جاده‌های کاروانرو در دوره قاجار نیز کمابیش ادامه یافت. پل‌هایی که در دوره اخیر ساخته شده، به پیروی از معماری جدید، با آهن یا بتون مسلح ایجاد و روی آنها با سنگ‌های طبیعی تزیین شده است.

در مسیر راه آهن ایران دو پل از اهمیت بیشتری برخوردارند: پل وِرِسک، در مسیر تهران ـ گرگان، دیگری پلی فولادی که در درّة قُطور است.

انواع پل‌ها:

  • پل قوسی، پلی است با تکیه گاه‌های انتهائی در هر طرف، که شکلی نیم دایره مانند دارد. پلی که از رشته‌ای از قوس‌ها تشکیل شده باشد، پل دره‌ای نامیده می‌شود. پل قوسی ابتدا توسط یونانی‌ها و از سنگ ساخته شد. بعدها، مردم باستان از ملات در پل‌های قوسی خود استفاده کردند
  • پل فلزی
  • پل بتنی مسطح
  • پل بازویی
  • پل کابلی
  • پل نظامی
  • پل معلق
  • پل تشریفاتی
  • پل سواره‌رو
  • پل هوایی

شعر: سرای من

 خدایا در این دنیا بی پناهم


                     در این غربت کسی نمیده راهم 


دگر خسته شدم من از جدایی


                           خدایا تا به کی دور از سرایم


خدایا جای من در آسمان هاست


                   همان جایی که دلی بی قرار است




*شعر از خودم* البته نه شاعرم نه جسارت میکنم اما یهو به ذهنم اومد و نوشتم عذر میخوام.


حالا از 20  چند میدید بهم راستشو بگید ناراحت نمیشم؟؟؟؟؟؟؟؟


یا علی. التماس دعا...


کلیپ احمدی نژاد

                            

 

 

 

                                                       لینک دانلود